ความรู้ / เทคโนโลยี
จุดเด่น
รายละเอียดเพิ่มเติม
ไม้กวาดดอกหญ้าข้าวฟ่างถักด้วยมือจากวัสดุพื้นถิ่นจังหวัดกำแพงเพชร
ได้ออกแบบหน้ากว้างและความยาว น้ำหนัก ให้เหมาะกับสรีระคนกวาดเพื่อไม่ต้องใช้แรงกดเวลากวาดพื้น
มีวิธีการถักจากวัสดุพื้นถิ่นโดยนำก้านดอกหญ้าข้างฟ่างที่ผ่านการคัดแยกปล้องหญ้าข้าวฟ่าง(1)แล้วมามัดร่วมกับด้ายไนล่อน(ขนาดตามความเหมาะสม)(2)ตามกระบวนการหรือทักษะฝีมือของช่างมัดไม้กวาด(6)
พร้อมทั้งการเข้าด้ามด้วยไม้ไผ่(3) ซึ่งเป็นวัสดุพื้นถิ่น มีการรักษาเนื้อไม้
ขัดแต่งทำความสะอาดให้เรียบร้อย
มีการถักปลายด้ามไม้ไผ่ด้วยปล้องหญ้าข้าวฟ่างกับเชือกไนล่อน(4) และใส่เชือกสำหรับแขวนไม้กวาด(5)
ไว้ที่ปลายด้าม ไม้กวาดดอกหญ้าข้าวฟ่างมีขนาดโดยประมาณคือ
ความยาวรวม 95 -135 เซนติเมตร
ไม้กวาดดอกหญ้าข้าวฟ่างจะมีแข็งแรงกว่ามีความทนใช้ได้นานกว่าหญ้าก๋ง
ไม่ร่วงตามพื้นเวลากวาด ไม่อมฝุ่น และไม่มีละอองดอกให้ระคายเคือง คุณสมบัติเฉพาะตัวเส้นใยที่แข็งแรง
เหนียวสปริงตัวได้ดี คงทนและยืดหยุ่น มีความหนาแน่นไม่ทำให้ฝุ่นคลุ้งในขณะที่กวาด
แบบยาวปลายแข็งใช้สำหรับกวาดนอกบ้าน และแบบสั้นปลายนุ่มไว้สำหรับกวาดในบ้าน
ความเหนียว และอ่อนสามารถกวาดพื้นเรียบได้อย่างดี
ดูแลรักษาง่ายและมีความคงทนไม่เปราะหรือหักง่าย
เงื่อนไขการใช้งาน
มีวัตถุดิบดอกหญ้าข้าวฟ่างในพื้นที่หรือจัดหาได้
ใช้อุปกรณ์พื้นฐานและพื้นที่ภายในครัวเรือน เช่น ที่ดึกได้ ด้ายไนล่อน ที่หนีบไม้กวาด
เหมาะกับการผลิตเพื่อจำหน่ายเป็นสินค้าเสริม หรือสินค้าเฉพาะกลุ่ม
ควรใช้ควบคู่กับการคำนวณต้นทุนและการตั้งราคาตามตลาดเป้าหมาย
ปัญหา (Pain Points)
-
● ต้นทุนการผลิตสูงจากการพึ่งพาวัตถุดิบนอกพื้นที่ ● รูปแบบไม้กวาดเดิมไม่แตกต่างจากตลาดทั่วไป ● ไม่สามารถตั้งราคาขายให้สะท้อนคุณค่าแรงงานและฝีมือทักษะผู้ผลิตส่วนใหญ่อยู่ระดับ P1–P2 คุณภาพไม่สม่ำเสมอ ● ขาดความรู้ด้านการคำนวณต้นทุน การตั้งราคา และการตลาด สำคัญ-
ประโยชน์ (Gain Points)
-
● กลุ่มแรงงานสตรีและแม่บ้านมีความเข้มแข็ง ● มีภูมิปัญญางานช่างฝีมือที่สืบทอดในชุมชน ● มีวัตถุดิบหลักในพื้นที่ เช่น ดอกหญ้าข้าวฟ่าง และไม้ไผ่ ● ครัวเรือนมีแรงจูงใจในการพัฒนาอาชีพและเพิ่มรายได้ ● พร้อมต่อการยกระดับคุณภาพชีวิตและเศรษฐกิจฐานราก-
รายละเอียดกลุ่มเป้าหมาย
| ปีงบฯ | ชื่อแหล่งทุน | ประเภท |
|---|---|---|
| 2567 | บพท. ใต้กรอบการวิจัย “การพัฒนาขีดความสามารถของผู้ประกอบการในพื้นที่ (Local Enterprises) 2567 | วิจัย |
ROI (Economic)
SROI (Social)
ผลลัพธ์ (Outcomes)
- ราคาขายไม้กวาดต่อชิ้นสูงขึ้น จากเดิมราคาส่ง 40 บาท เพิ่มเป็น 175 บาท และเพิ่มค่าแรงช่างทำไม้กวาดใน “ข้อต่อแปรรูป” เพิ่มขึ้น 40 บาทต่อด้าม จากเดิม 9 บาทต่อด้าม ซึ่งใช้เวลาทำและวัตถุดิบหลักปริมาณเท่าเดิม และได้กำไรจากการขายส่ง 10 บาท และถ้าขายปลีกได้กำไร 1
ผลกระทบ (Impacts)
- การนำนวัตกรรมพร้อมใช้/เทคโนโลยีที่เหมาะสมไปใช้งาน ส่งผลให้ครัวเรือนและกลุ่มอาชีพชุมชนสามารถยกระดับกระบวนการผลิตจากรูปแบบดั้งเดิมไปสู่การผลิตที่มีมาตรฐาน คุณภาพสม่ำเสมอ และมีมูลค่าเพิ่มมากขึ้น ช่วยลดข้อจำกัดด้านต้นทุนการผลิตและการพึ่งพาวัตถุดิบนอกพื้นที่ ท
วีระพล พลีสัตย์
นักวิจัยเจ้าของผลงาน
