รายละเอียดนวัตกรรม
ความรู้ / เทคโนโลยี
ไม้กวาดกล้วยหอมดอกหญ้าก๋งที่ได้รับการออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ โดยมีการปรับองศาความโค้งของส่วนหัวไม้กวาดให้ทำมุม 45 องศา และมีหน้ากว้างของปลายไม้กวาด 60 เซนติเมตร เพื่อลดแรงกดขณะใช้งานและเพิ่มประสิทธิภาพในการกวาดพื้น โครงสร้างทำจากวัสดุธรรมชาติ ดอกหญ้าก๋ง และด้ามไม้ไผ่ ช่วยยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชนจังหวัดกำแพงเพชร
จุดเด่น
ไม้กวาดอเนกประสงค์ และเทคนิคการถักไม้กวาดดอกหญ้าข้าฟ่างให้ประณีต ไม้กวาดคุณภาพสูง ทำจากดอกหญ้าข้าวฟ่างมีคุณสมบัติเฉพาะตัว เส้นใยแข็งแรง เหนียว คงทนและยืดหยุ่น ไม่หลุดง่าย ไร้ฝุ่น ไม่ก่อภูมิแพ้ เริ่มตั้งแต่...ใช้มือปลูกดอกหญ้า ใช้มือเก็บเกี่ยวดอกหญ้า ใช้มือคัดดอกหญ้า ใช้มือถักดอกหญ้า จนเป็นไม้กวาด 1 ด้าม
รายละเอียดเพิ่มเติม
ไม้กวาดดอกหญ้าข้าวฟ่างขนาดเล็ก 5 ลูก ใช้กวาดบนโต๊ะ ซอกหน้าต่าง วิธีการถักนำดอกหญ้าข้าวฟ่าง15-20 ต้น มามัดรวมกันตรงก้านดอกหญ้าใกล้โคนต้น 5 ลูก ด้ายไนล่อนเบอร์ 24 นำไม้ไผ่มาเสียบเพื่อเชื่อมต่อแล้วถักตรงต้นเข้ากับไม้ไผ่
ไม้กวาดดอกหญ้าข้าวฟ่างจะมีแข็งแรงกว่ามีความทนใช้ได้นานกว่าหญ้าก๋ง ไม่ร่วงตามพื้นเวลากวาด ไม่อมฝุ่น และไม่มีละอองดอกให้ระคายเคือง คุณสมบัติเฉพาะตัวเส้นใยที่แข็งแรง เหนียวสปริงตัวได้ดี คงทนและยืดหยุ่น มีความหนาแน่นไม่ทำให้ฝุ่นคลุ้งในขณะที่กวาด แบบยาวปลายแข็งใช้สำหรับกวาดนอกบ้าน และแบบสั้นปลายนุ่มไว้สำหรับกวาดในบ้าน ความเหนียว และอ่อนสามารถกวาดพื้นเรียบได้อย่างดี ดูแลรักษาง่ายและมีความคงทนไม่15 เปราะหรือหักง่าย
เงื่อนไขการใช้งาน
ผู้ผลิตควรมีทักษะพื้นฐานด้านการทำไม้กวาดหรือหัตถกรรม (ระดับ P1 ขึ้นไป)
มีวัตถุดิบดอกหญ้าข้าวฟ่างในพื้นที่หรือจัดหาได้
ใช้อุปกรณ์พื้นฐานและพื้นที่ภายในครัวเรือน เช่น ที่ดึกได้ ด้ายไนล่อน ที่หนีบไม้กวาด
เหมาะกับการผลิตเพื่อจำหน่ายเป็นสินค้าเสริม หรือสินค้าเฉพาะกลุ่ม
ควรใช้ควบคู่กับการคำนวณต้นทุนและการตั้งราคาตามตลาดเป้าหมาย
มีวัตถุดิบดอกหญ้าข้าวฟ่างในพื้นที่หรือจัดหาได้
ใช้อุปกรณ์พื้นฐานและพื้นที่ภายในครัวเรือน เช่น ที่ดึกได้ ด้ายไนล่อน ที่หนีบไม้กวาด
เหมาะกับการผลิตเพื่อจำหน่ายเป็นสินค้าเสริม หรือสินค้าเฉพาะกลุ่ม
ควรใช้ควบคู่กับการคำนวณต้นทุนและการตั้งราคาตามตลาดเป้าหมาย
ปัญหาและประโยชน์ (Pain & Gain)
ปัญหา (Pain Points)
-
● ต้นทุนการผลิตสูงจากการพึ่งพาวัตถุดิบนอกพื้นที่ ● รูปแบบไม้กวาดเดิมไม่แตกต่างจากตลาดทั่วไป ● ไม่สามารถตั้งราคาขายให้สะท้อนคุณค่าแรงงานและฝีมือทักษะผู้ผลิตส่วนใหญ่อยู่ระดับ P1–P2 คุณภาพไม่สม่ำเสมอ ● ขาดความรู้ด้านการคำนวณต้นทุน การตั้งราคา และการตลาด สำคัญ-
ประโยชน์ (Gain Points)
-
● กลุ่มแรงงานสตรีและแม่บ้านมีความเข้มแข็ง ● มีภูมิปัญญางานช่างฝีมือที่สืบทอดในชุมชน ● มีวัตถุดิบหลักในพื้นที่ เช่น ดอกหญ้าข้าวฟ่าง และไม้ไผ่ ● ครัวเรือนมีแรงจูงใจในการพัฒนาอาชีพและเพิ่มรายได้ ● พร้อมต่อการยกระดับคุณภาพชีวิตและเศรษฐกิจฐานราก สูง-
กลุ่มเป้าหมาย
รายละเอียดกลุ่มเป้าหมาย
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผลิตและแปรรูปตำบลบ่อถ้ำ ตำบล บ่อถ้ำ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดแพงเพชร
ภาคประชาชน/สังคม
วิสาหกิจชุมชนไม้กวาดบ้านหนองหิน ตำบลหินดาด อำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มอาชีพสตรีปางสามัคคี ตำบลโพธิ์ทอง อำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มจักรสานบ้านหนองคล้า ตำบลหนองคล้า อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มไม้กวาดบ้านบ่อแก้ว ตำบลพานทอง อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มไม้กวาดบ้านบางลาด ตำบลหนองหัววัว อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มแม่บ้านบ้านไร่พัฒนา ตำบลท่าไม้ อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
ประวัติการได้รับทุนสนับสนุน
| ปีงบฯ | ชื่อแหล่งทุน | ประเภท |
|---|---|---|
| 2567 | บพท. ใต้กรอบการวิจัย “การพัฒนาขีดความสามารถของผู้ประกอบการในพื้นที่ (Local Enterprises) 2567 | วิจัย |
พิกัดแผนที่
กำลังโหลดแผนที่...
ผลลัพธ์และผลกระทบเชิงประจักษ์
ROI (Economic)
ตัวชี้วัด: “ขายส่ง: ต้นทุน 59.51 บาท ขาย 70 บาท กำไร 10.49 บาท/ชิ้น ROI 17.6% ขายปลีก: ต้นทุน 59.51 บาท ขาย 150 บาท กำไร 90.49 บาท/ชิ้น ROI 152%”
ปริมาณ: บาท/ชิ้น บาท/วัน/คน บาท/เดือน/คน ร้อยละ (%) ผลตอบแทนจากต้นทุนการผลิต
SROI (Social)
ตัวชี้วัด: การลงทุนในเทคโนโลยีการผลิตไม้กวาดข้าวฟ่างอเนกประสงค์ขนาดเล็ก 5 ลูก ทุก 1 บาทของต้นทุนการผลิต สามารถสร้าง มูลค่าผลตอบแทนทางสังคมประมาณ 3 บาท ในรูปของ ค่าแรงและรายได้แรงงานฝีมือในครัวเรือนที่เพิ่มขึ้น การสร้างงานเสริมและการมีส่วนร่วมของสมาชิกครัวเรือน การใช้วัตถุดิบท้องถิ่น ลดการพึ่งพาวัตถุดิบนอกพื้นที่ เม็ดเงินหมุนเวียนในชุมชนตลอดห่วงโซ่การผลิต การยกระดับทักษะฝีมือและศักยภาพผู้ผลิตในการต่อยอดผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่ม
ปริมาณ: บาทค่าแรงที่เพิ่มขึ้น บาทเม็ดเงินหมุนเวียนในชุมชน ครัวเรือน / คน ชั่วโมงการจ้างงาน ร้อยละ (%) การใช้วัตถุดิบในพื้นที่ ระดับทักษะฝีมือ (P-Level)
ผลลัพธ์ (Outcomes)
- ราคาขายไม้กวาดต่อชิ้นสูงขึ้น จากเดิมราคาส่ง 40 บาท เพิ่มเป็น 70 บาท และเพิ่มค่าแรงช่างทำไม้กวาดใน “ข้อต่อแปรรูป” เพิ่มขึ้น 25 บาทต่อด้าม จากเดิม 9 บาทต่อด้าม ซึ่งใช้เวลาทำและวัตถุดิบหลักปริมาณเท่าเดิม และได้กำไรจากการขายส่ง 10.50 บาท และถ้าขายปลีกได้กำไร
ผลกระทบ (Impacts)
- การนำเทคโนโลยีการผลิตไม้กวาดข้าวฟ่างอเนกประสงค์ขนาดเล็ก 5 ลูกไปใช้ ส่งผลให้ครัวเรือนผู้ประกอบการสามารถเพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ไม้กวาดจากรูปแบบเดิมไปสู่ผลิตภัณฑ์เฉพาะทางที่มีมูลค่าเพิ่ม ใช้ทรัพยากรดอกหญ้าข้าวฟ่างได้อย่างคุ้มค่า ลดของเสียในกระบวนการผลิ
วีระพล พลีสัตย์
นักวิจัยเจ้าของผลงาน
ผู้ร่วมวิจัย/ทีมงาน:
พัชรีรัต หารไชย, เอกสิทธิ์ เทียนมาศ, พรนรินทร์ สายกลิ่น
