การเหนี่ยวนำการตกไข่โดยปราศจากฮอร์โมนโปรเจสเทอโรนและการผสมเทียมแบบกำหนดเวลา (G6G timed AI protocol)

การเหนี่ยวนำการตกไข่และผสมเทียมแบบกำหนดเวลา โดยข้อดีการเหนี่ยวนำการตกไข่ มีวัตถุประสงค์ เพื่อให้สะดวกต่อการจัดการ โดยที่เกษตรกรไม่จำเป็นต้องตรวจสัดและสามารถกำหนดเวลาผสมพันธุ์ได้โดยใช้ฮอร์โมน 2 ชนิดร่วมกัน ได้แก่ GnRH และ PGF 2α วิธีการนี้ได้เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายไปสู่เกษตรกรในประเทศสหรัฐอเมริกาและเป็นที่ยอมรับและรู้จักวิธีนี้ว่า “Ovsynch” ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ใช้ในการเหนี่ยวนำการตกไข่และกำหนดระยะเวลาในการผสมเทียม (timed artificial insemination, TAI) และสามารถเพิ่มอัตราการตั้งท้องได้ 30-40% (Navanukraw et al., 2004) ต่อมาได้พัฒนาโปรแกรม  G6G ขึ้นเพื่อเพิ่มอัตราการผสมติดที่แม่นยำมากยิ่งขึ้น โดยการใช้ฮอร์โมนโกนาโดโทรปินส์ แทนฮอร์โมนเพศสเตียรอยด์ ร่วมกับการผสมเทียมแบบกำหนดเวลา เพื่อเหนี่ยวนำการตกไข่ เนื่องจากการใช้ฮอร์โมนเพศติดต่อกันเป็นระยะยาวนานและใช้ซ้ำในสัตว์ ก่อให้เกิดผลเสีย คือ 1) เป็นอันตรายต่อระบบการทำงานของร่างกายสัตว์ 2) สุขภาพของคน โดยส่งผลเสียต่อผู้ใช้ฮอร์โมน ฮอร์โมนจะดูดซึมผ่านผิวหนัง ทำให้ผู้หญิงเกิดความผิดปกติของต่อมไร้ท่อและการผลิตฮอร์โมนเพศ (Millán et al. 2013) และ 3) สิ่งแวดล้อม เนื่องจากฮอร์โมนเพศสังเคราะห์เหล่านี้มีเสถียรภาพ (stability) มากกว่าฮอร์โมนโปรตีน และคงอยู่เป็นระยะเวลายาวนาน (longer persistence) ในบรรยากาศสิ่งแวดล้อม (Qaid and Abdoun, 2022) เทคโนโลยีชีวภาพการสืบพันธุ์โคที่ปราศจากฮอร์โมนเพศสเตียรอยด์ จึงเป็นแนวทางหนึ่งที่มีความสำคัญต่อการใช้ประโยชน์จากฮอร์โมนสังเคราะห์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทางการสืบพันธุ์ อีกทั้งยังสามารถลดต้นทุนฮอร์โมนเพศสเตียรอยด์ได้อีกด้วย