(1) ระบบตรวจสัดและกำหนดเวลา แบบฟอร์ม/เช็กลิสต์อาการเป็นสัด (เช้า–เย็น) แนวทางตัดสินใจ “ควรผสมเมื่อไร” จากเวลาเริ่มสัดและความชัดของอาการ
(2) มาตรฐานการจัดการน้ำเชื้อ วิธีหยิบหลอดจากถังไนโตรเจนอย่างถูกต้อง (ลดอุ่น–เย็นซ้ำ) มาตรฐานการละลายน้ำเชื้อด้วยอ่างน้ำอุ่น + เทอร์โมมิเตอร์ จำกัดเวลาจากละลายถึงผสม และป้องกันแสง/ลม/ฝุ่น
(3) มาตรฐานการผสมเทียม การจับยึดโค ลดความเครียด ขั้นตอนสอดปืนผสมและฝากน้ำเชื้อถูกตำแหน่ง *สุขอนามัย: ถุงมือยาว/ทำความสะอาดก่อนผสม ลดติดเชื้อ
(4) ระบบติดตามหลังผสม บันทึก “ตัวแม่–วันผสม–เบอร์น้ำเชื้อ–ผู้ผสม”เฝ้าระวังกลับสัด 18–24 วัน แนวทางตรวจท้องตามช่วงเวลาที่เหมาะสมโดยทีม/เครือข่าย
ลักษณะเด่นที่เหมาะกับเกษตรกร ทำตามได้จริง: คู่มือ 1 หน้า + เช็กลิสต์ + SOP แบบย่อ ลงทุนต่ำ: ใช้ถังไนโตรเจน/อุปกรณ์แบบ “ใช้ร่วมกันระดับกลุ่ม” คุมคุณภาพได้: มีผู้รับผิดชอบถังและผู้ปฏิบัติที่ผ่านการฝึก ลดต้นทุนต่อการตั้งท้อง: ผสมแม่นขึ้น ลดผสมซ้ำ
รูปแบบการนำไปใช้ (พร้อมขยายผล) ตั้ง จุดบริการผสมเทียมระดับชุมชน (ถังกลาง + อุปกรณ์กลาง + ตารางบริการ) ฝึก “แกนนำ/อาสาผสมเทียม” และมีผู้เชี่ยวชาญหนุนเสริมกรณีซับซ้อน
ตัวชี้วัดผลลัพธ์ (ใช้รายงานได้ทันที) อัตราตรวจพบสัด (%) อัตราผสมถูกเวลา (%) อัตราติดท้องต่อครั้ง (%) จำนวนครั้งผสมต่อการตั้งท้อง (ครั้ง) ต้นทุนต่อการตั้งท้อง 1 ครั้ง (บาท)
| ปีงบฯ | ชื่อแหล่งทุน | ประเภท |
|---|---|---|
| 2563 | บพท | วิจัย |