รายละเอียดนวัตกรรม
ความรู้ / เทคโนโลยี
-
ที่มา / จุดมุ่งหมาย / ความต้องการ
เคยใช้อย่างไร: ใช้เศษอาหาร มูลสัตว์ และวัสดุอินทรีย์เป็นวัตถุดิบในการผลิตก๊าซชีวภาพสำหรับหุงต้มและเป็นแหล่งเรียนรู้
จุดมุ่งหมาย: ลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน จัดการขยะอินทรีย์อย่างมีประสิทธิภาพ และส่งเสริมการเรียนรู้ด้านพลังงานทดแทน
ความต้องการ: พัฒนาประสิทธิภาพระบบ เพิ่มองค์ความรู้ในการบริหารจัดการ และขยายผลสู่ครัวเรือนหรือศูนย์การเรียนรู้ของชุมชนอย่างยั่งยืน
จุดมุ่งหมาย: ลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน จัดการขยะอินทรีย์อย่างมีประสิทธิภาพ และส่งเสริมการเรียนรู้ด้านพลังงานทดแทน
ความต้องการ: พัฒนาประสิทธิภาพระบบ เพิ่มองค์ความรู้ในการบริหารจัดการ และขยายผลสู่ครัวเรือนหรือศูนย์การเรียนรู้ของชุมชนอย่างยั่งยืน
จุดเด่น
1. ใช้วัสดุเหลือทิ้งในชุมชนเป็นวัตถุดิบ
2. ลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงานในครัวเรือน
2. ลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงานในครัวเรือน
รายละเอียดเพิ่มเติม
ระบบผลิตก๊าซชีวภาพระดับครัวเรือนประกอบด้วยถังหมักชีวภาพ
ระบบป้อนวัตถุดิบ ระบบเก็บก๊าซ และระบบจ่ายก๊าซสำหรับการใช้งานภายในครัวเรือน
ปัญหาและประโยชน์ (Pain & Gain)
ปัญหา (Pain Points)
-
ปริมาณขยะอินทรีย์ในชุมชนสูง สำคัญขยะเศษอาหารและมูลสัตว์ถูกกำจัดอย่างไม่เหมาะสม
-
ค่าใช้จ่ายด้านพลังงานในครัวเรือนสูง สำคัญมีการใช้ก๊าซหุงต้มเชิงพาณิชย์ต่อเนื่อง
ประโยชน์ (Gain Points)
-
ลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน สูงผลิตก๊าซใช้เองภายในครัวเรือน
-
ลดปริมาณขยะอินทรีย์ สูงขยะถูกนำกลับมาใช้ประโยชน์
กลุ่มเป้าหมาย
รายละเอียดกลุ่มเป้าหมาย
ภาคประชาชน/สังคม
กลุ่มวิสาหกิจชุมชน , ภาคครัวเรือน
ประวัติการได้รับทุนสนับสนุน
| ปีงบฯ | ชื่อแหล่งทุน | ประเภท |
|---|---|---|
| 2568 | สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) ด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ประเภททุนสนับสนุนงานมูลฐาน (มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่) |
พิกัดแผนที่
กำลังโหลดแผนที่...
ผลลัพธ์และผลกระทบเชิงประจักษ์
ROI (Economic)
ตัวชี้วัด:
ปริมาณ: 0
SROI (Social)
ตัวชี้วัด:
ปริมาณ:
ผลลัพธ์ (Outcomes)
- ลดขยะอินทรีย์ได้ 5 – 20 กิโลกรัมต่อวัน
- ลดค่าใช้จ่ายก๊าซหุงต้มได้ประมาณ 300 – 800 บาทต่อเดือน
ผลกระทบ (Impacts)
- ลดปริมาณขยะอินทรีย์ที่ต้องนำไปกำจัด
- เพิ่มความมั่นคงทางพลังงานในระดับครัวเรือน
ผศ.ดร.ชยานนท์ สวัสดีนฤนาท
นักวิจัยเจ้าของผลงาน
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
ผู้ร่วมวิจัย/ทีมงาน:
ดร.ศศิธร ใสปา
